Wijnwetgeving Italië

 
De wijnwetgeving is in 1963 ingevoerd, met als eerste D.O.C.G. wijn de Vernaccia di San Gimignano. Italie heeft een van de strengste wetgevingen ter wereld. In 1992 is de nieuwe wijnwetgeving ingevoerd onder de toenmalige minister Goria met als naam: "Wet 164". De herkomst van de wijn is in deze wet geregeld.

De belangrijkste classificaties die de Italiaanse wet erkent, zijn:

Vino da Tavola 

Wijnen zonder een specifieke aanduiding van herkomst. De producent is vrij in de keuze van de druiven. Er is door de wet niets voorgeschreven over de opbrengst per hectare, snoeiwijze, vinificatie, kenmerken van de wijn en samenstelling van de wijn.
Ook topwijnen kunnen tot deze klasse behoren. Vooruitstrevende wijnmakers vonden de regelgeving binnen de DOC te strak. Daarmee vallen "grote wijnen" in de klassen van een tafelwijn.

Indicazione Geografica Tipica - I.G.T 

In 1992 werden de wijnwetten nog eens bekeken. Een nieuwe categorie werd de I.G.T. Hierin vallen wijnen, veelal eenvoudig, uit een omschreven herkomstgebied. Op dit moment zijn er ongeveer 130 I.G.T's

Denominazione di Origine Controllato - D.O.C. 

Hieronder vallen de wijnen met een gecontroleerde herkomstbenaming. Ook zijn er regels vastgesteld ten aanzien van de druiventeelt, de te gebruiken druivensoorten, de maximale opbrengst per hectare, het alcoholpercentage en de lagering (rijping) van de wijn.
De herkomst van de wijn is in de wet vastgelegd.

Denominazione di Origine Controllato e Garantita - D.O.C.G 

Wijnen met niet alleen een gecontroleerde herkomstbenaming, maar ook gegarandeerd voor wat betreft de kenmerken van de wijn. De wijnproducent heeft te maken met een strengere wetgeving over de opbrengst per hectare en kwaliteit van de wijn.
Iedere DOCG wijn is te herkennen aan de banderol om de hals van de fles. Die krijgt de wijnproducent pas als de wijn gekeurd is en geldt voor iedere afzonderlijke botteling. De banderol zelf kost de producent geld; tasse! (belasting)